تبليغاتX
بام کویر "درزاب"

مرداد ماه  معمولا ماه گرم و سوزاني است براي مناطق كويري ولي مرداد ماه امسال از لطافت خاصي برخوردار بوده و شبهاي سردي را به همراه دارد كه وزيدن باد خنك تقريبا نياز به وسائل خنك كننده را برطرف كرده است. كلاس هاي طرح تابستاني از طرف سپاه بجستان توسط شيخ محمود نجفي و طرح هجرت دفتر تبليغات توسط حاج آقاي حسني برگزار مي باشد. از طرف ديگر مردادماه مصادف شده است با ماه مبارك رجب و شعبان كه مناسبت هاي اسلامي زيادي ازجمله ولادت امام جواد، ولادت امام علي، بعثت پيامبر اكرم، ولادت امام حسين، ولادت حضرت ابالفضل و ولادت امام سجاد عليهم السلام در آن واقع شده است و الحمد لله مسئله اي كه مانع برگزاري جشن باشد وجود ندارد. لذا همه اينها دست به دست هم  داده تا عده اي از جوانان روستا مراسم عقد و عروسي خود را در اين ماه برگزار نمايند. اسامي جوانان خوبي كه در اين ماه مراسم جشن ازدواج خود را برگزار نموده يا انشاء الله برگزار مي نمايند بدين قرار است:

اكبر ذوقي، مصطفي غلامي، رضا پاكدل، رضا غلامي (قربان)، شيخ عباس محمدزاده، محمود شيرزاد (عباس)، قاسم شيرزاد، عباس پردل (محمد رضا)، امير زارعي، رضا شمشاد (عباس)، هاشم شیرزاد (نوروز علی)، مهدي مهربان، مهدي شمشاد ، مهدي قيصري و سعيد ظفريان.

براي اين عزيزان زندگي سرشار از صلح و صفا را آرزومندم

+ نوشته شده توسط يك درزابي در یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386 و ساعت 15:38 |

 

 

با تشكر از دوستاني كه در رابطه با اين درخت اظهار نظر كرده اند بخصوص دوست عزيزم آقاي روح اللهي.

در اينكه قدمت اين درخت به چه زماني مي رسد واز عمر آن چقدر گذشته اطلاع دقيقي در دست نيست ولي آنچه مسلم بنظر مي رسد اينستكه قبل از ساكن نشين شدن درزاب اين درخت وجود داشته. معمولا درخت بنه در كوه ها رشد و نمو مي كند ولي اين درخت در دشت و بيابان آن هم به صورت تك درخت وجود دارد و همين مسئله يكي از امتيازات اين درخت است. همانطور كه آقاي روح اللهي نوشته اند احترام به درخت كه گاهي تا مرحله پرستش پيش مي رفته در تمام جهان و بخصوص ايران از دير باز رايج بوده است. اين درخت نيز در بين اهالي درزاب( مثل بسياري از مردم در ديگر مناطق كه در هر منطقه جنسي مادي داراي احترام بوده) از احترام و عظمت خاصي برخوردار بوده  تا جايي كه با بستن پارچه از آن تقاضاي برآورده شدن حاجت مي نموده و حتي بعضي از مراسم ويژه بخصوص عزاداري براي ائمه (ع) را در كنار اين درخت برگزار مي نموده و بعنوان نعمت بزرگي از نعمات خداوند احترام خاصي براي آن قائل بوده اند و از قطع كردن و بريدن آن بسيار اجتناب داشته اند. بعد از انقلاب تمام اين اعتقادات و مراسم منسوخ شد و ازبين رفت ولي به عنوان نعمتي زيبا از نعمات خداوند كه صد ها سال استوار مانده  همچنان از احترام خاصي برخورداراست. ديگر كسي براي گرفتن حاجت و برپايي مراسم پاي اين درخت نمي رود ولي سايبان زيبايي است در دل دشت براي چوپانان و رهگذران و كساني كه علاقه خاصي به درست كردن چايي در بيابان و خوردن آن زير اين درخت دارند و بخصوص استراحت گاه با صفايي براي بجستانی هایی كه جاده درزاب را محل آموزش رانندگي قرار داده اند و...

+ نوشته شده توسط يك درزابي در چهارشنبه سوم مرداد 1386 و ساعت 15:30 |