تبليغاتX
بام کویر "درزاب"

                                             

                            طلای سرخ

 

 

زعفران يكي از محصولاتي است كه در روستاي درزاب همچون ديگر مناطق جنوب خراسان نزديك به چهل سال است كه كشت مي شود. امروزه زعفران با نام طلاي سرخ در جهان از شهرت فوق العاده اي برخوردار است و داراي فوائد بسيار زيادي مي باشد كه از آن جمله مي توان به موارد زيز اشاره نمود:

1) خوردن چاي زعفران باعث هضم غذا مي شود
2) اثر مسكن درد دارد
3) قاعده آور است .
4) باعث تحريك اعصاب مي شود
5) زعفران خون ساز است و گردش خون را آسان مي سازد
6) مصرف زعفران خونريزيهاي بعد از زايمان را از بين مي برد .
7) قواي جنسي را تقويت مي كند
8) كبد را تصفيه و قوي مي سازد
9) سرفه را رفع و اثر مفيد روي درمان برونشيت دارد
10) كليه و مثانه را پاك مي كند
11) آرام بخش و خواب آور است
12) زعفران ضد تشنج است
13) گاز معده را برطرف مي كند
14) ادرار آور است
15) و اگر بالاخره مي خواهيد هميشه شاد و خندان باشيد زعفران بخوريد

از سال گذشته قيمت زعفران رشد چشمگيري داشته و باعث خوشحالي كشاورزان شده است. البته اين رشد قيمت ممكن است آينده خوبي را براي زعفران رقم نزند زيرا اين افزايش ناگهاني قيمت، كاشت آن در بسياري از مناطق ايران و حتي كشورهاي همسايه را بدنبال داشته است  و از طرفي باعث افزايش توليد و از طرف ديگر سبب پايين آمدن كيفيت آن مي شود (اميدواريم چنين اتفاقي نيفتد.) امسال با توجه به گرماي هوا گل زعفران به تدريج از زمين بيرون مي آيد و باعث شده تا كشاورزان با خيال راحت گل زعفران را از زمين جمع آوري و اقدام به جدا كردن ريشه آن نمايند. گر چه در بعضي مناطق بجستان نسبت به سال گذشته زعفران كم است ولي دردرزاب اكثر مردم محصول بيشتري نسبت به سال گذشته دارند.

                         تصاويري از زعفران درزاب را در ادامه مطلب ببينيد
                           (البته چون تصاوير با همراه گرفته شده  كيفيت آن مقداري پايين است)

با تشكر از اقاي ايسوف نانه


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط يك درزابي در یکشنبه بیستم آبان 1386 و ساعت 14:40 |
http://www.sharemation.com/darzabi/anbar3.jpg?uniq=-r3ix4q

 

به جرأت مي توان گفت كه مردم قديم در امور خير و وقف  بسيار دست و دل بازتر نسبت به مردم امروزي بوده اند (با توجه به اينكه وضعيت معيشتي آنها حتي نسبت به احتياجات اوليه مثل تهيه نان بسيار وخيم بوده است). اين مطلب را مي توان از وقف ها و خيرات آنها به راحتي فهميد، به عنوان مثال وقف چهار شبانه روز ازآب قنات روستاي درزاب، كاشتن درخت ميوه مثل توت براي استفاده عموم حتي در سر چشمه هاي دور از روستا مثل چشمه سرگدار، ساختن مساجد محلي و.....يكي از مواردي كه در سابق از اهميت خاصي برخوردار بوده ساختن آب انبار در مسير جاده ها و بيابان ها براي تهيه آب رهگذران بوده است. معمولا اين آب انبار ها در زمستان آب باران را در خود ذخيره مي نموده و در بقيه سال مورد استفاده قرار مي گرفته است.در مسير روستاي درزاب به بجستان دو آب انبار وجود دارد كه يكي در كنار درخت بنه با فاصله هزار متر از روستا توسط مرحوم كربلايي محمد دلير يا محمد خوردي (عموي بنده) در حود  45 سال پيش ساخته شده و ديگري كه تصوير آن را مي بينيد با فاصله اي نزديك به 700 متر از اين آب انبار به سمت بجستان قرار دارد كه مردم روستا به آن حوض ته مي گويند و با توجه به اينكه واقف و سازنده آن مشخص نيست معلوم مي شود كه قدمت آن خيلي بيشتر از حوض بالا مي باشد. آب انبار بالايي چون عمق آن در زمين بيشتر است علاوه بر ذخيره آب دماي آب را نيز خنك نگه مي داشته و براي برداشتن آب از آن حدود 12 پله بايد پايين رفت ولي آب انبار پايين بيش از 3 پله ندارد و فقط آب را ذخيره مي كند. كف آنها از گل آهك و سيمان ساخته شده و بدنه و سقف آنها از گل و سنگ و خشت ساخته شده است. در حال حاضر بخاطر رعايت مسائل بهداشتي كمتر كسي از آب آنها براي خوردن استفاده مي نمايد ولي وجود آنها هم سايبان است و هم نمادي از سخاوت و همنوع دوستي مردم قديم. در سال 1382 با توجه به اينكه سقف و بدنه آب انبار پايين در حال تخريب بود به اتفاق عده اي از جوانان خوب روستا چند ساعتي را اختصاص داديم به تعمير و مرمت اين آب انبار تا همچنان در دل دشت بعنوان نمادي از نيكي و خوبي گذشتگان براي آيندگان باقي بماند.

+ نوشته شده توسط يك درزابي در یکشنبه سیزدهم آبان 1386 و ساعت 9:7 |