چند روزي است كه دماي هوا افزايش يافته و برف انباشته شده در دشت با تابش مهربانانه خورشيد آب شده است. كشاورزان كه بخاطر تاخير باران كشت و كاري نكرده بودند با توجه به بارش خوب 40 روز گذشته و پيش بيني انشا، الله بهاري پر آب از اين موقعيت استفاده كرده و از ديروز (يكشنبه) الاغ هاي خود را كه از طویله نشيني خسته وصد البته پروار شده بودند را بيرون آورده و تا باران بعدي نيامده با سرعت هر چه تمام تر مشغول كشت گندم و نخود و... شده اند. البته علت زحمت دادن به اين حيوانات و استفاده نكردن از تراكتور مستعد نبودن زمين ها براي كشت با تراكتور است و گرنه مردم ديگر حوصله هچه هچه و دنبال الاغ دويدن و حمل جغ و مياد را ندارند. اميدوارم خداوند باران رحمت خودش را بيشتر و با عافيت قرار دهد و به محصول كشاورزان بركت عطا كند.
پس از سال ها بالاخره افراد زير چهل سال نيز زمستان واقعي را با تمام وجود احساس كردند. زمستاني كه با سرماي 25 درجه زير صفر و بارش برف بي سابقه همراه بود.از چند روز مانده به محرم كه از 20 ديماه آغاز شد بارش برف آغاز و تا 7 محرم به تناوب ادامه داشت. تمام مراسم محرم در مسجد انجام شد و برقراري مراسم عزاداري در خارج از مسجد امكان نداشت. برف سنگين دشت را كاملا مسطح كرده و انواع بوته هاي گياهي را در آغوش خود كشيده و منظره اي بديع خلق نموده است. اسكي با تيوپ ماشين از جمله تفريحاتي است كه بعد از سال ها بچه ها و جوانان را به خود مشغول كرده است. سرما و برف بي سابقه باعث شد تا گوسفندان در آغل هاي سرپوشيده زنداني شوند و مدتي خورد و خوراك خود را از جيره آماده شده بخورند كه خسارت زيادي را به صاحبان آن ها وارد كرد. طبق گزارش هاي رسيده سرماي بي سابقه خسارت زيادي را به درختان ميوه بخصوص انار وارد نموده كه بايد كف بر شوند و تا پنج سال ديگر قد و بالاي پاجوش آن را نظاره گرباشند تا به ميوه برسد (اميدواريم چنين اتفاقي نيفتاده باشد). به هر حال اميدواريم با ادامه بارندگي سالي پر آب، پر محصول و پر بركت و بهار و تابستان زيبايي را پيش رو داشته باشيم.
زيارت امام حسين عليه السلام (قسمت اول)
يكي از مهم ترين آرزوهاي هر شيعه زيارت مرقد مطهر سرور و سالار شهيد كربلا حضرت ابا عبد الله الحسين (ع) و اصحاب با وفاي او مي باشد. بعد از انقلاب عده اي از ارادتمندان آن حضرت بخاطر خصومتي كه بين ايران و عراق بوجود آمد از فيض اين زيارت محروم و آرزوي آن را با خود به جهان ابدي بردند.خوشبختانه بعد از سقوط صدام در سال 1382 خصومت ها برطرف و اكثر مشتاقان تا بحال به فيض زيارت كربلاي معلي و ديگر عتبات عاليات در كشور عراق نائل آمده اند. در زمستان 1382 و اواخر دي ماه به اتفاق حدود پنجاه نفر از روستاي درزاب عازم زيارت عتبات عاليات در عراق شديم كه زيارتي به يادماندني شد و خاطره آن تا اخر عمر در اذهان باقي خواهد ماند. در اين مسافرت كه با اتوبوس و از مسير خرمشهر و بصره عازم زيارت بوديم حدود 150 نفر از روستاهاي مزار،بقچير، اهنك، افغوي، مطر اباد و شهر بجستان همسفر ما بودند. رفت و برگشت ما 14 روز به طول انجاميد كه 7 روز در مسير و 7 روز در كشور عراق بوديم.الحمد لله خداوند توفيق داد تا علاوه بر كربلا به زيارت مولاي متقيان علي (ع) در نجف و زيارت كاظمين و سامرا و ديگر زيارتگاه هاي مشهور در كشور عراق نايل شويم. اين مسافرت همراه با اتفاقات و حوادث تلخ و شيرين زيادي بود كه تمام آنها را شوق زيارت تحت الشعاع خود قرار داد و به كام همه شيرين نمود (انشاء الله در قسمت هاي بعدي به پاره اي از خاطرات اشاره خواهم نمود). اين مسافرت از 27 ديماه تا 4 بهمن 1382 بطول انجاميد.
اسامي زائرين اباعبدلله در سال مذكور از روستاي درزاب به شرح ذيل مي باشد:
1- افرادي كه با همسر خود بودند اقايان كربلايي:
عباس پاكدل، حسن حسين زاده، حاج غلامحسين قديمي، علي شيرزاد (حسن)، عباس شمشاد، رمضان حسين زاده، رضا شمشاد (علي)، علي زرنگ، محمد عباسي (قربان)، حسين زرنگ، حاج حسين قيصري، حاج غلامعلي ذوقي، محمد مهربان (عباس)، علي شيردل، محمد ارفعي، حسين اميد فر، حاج عباس ظفريان، محمد قديمي و رضا پردل (حقير)
2- افراد مجرد كاروان آقايان و خانم هاي كربلايي:
اكبر فاطمي نژاد، مهنس محمد ذوقي، حاج محمد عباسي، حاج عباس هوشيار، همسر مرحوم قربان هوشيار، همسر مرحوم علي درزابي و همسر مرحوم رضا درزابي
