1- از آنجا كه در سه سال گذشته ايام نوروز مصادف با ايام اربعين و چهل و هشتم بود، مراسم سال تحويل با قرائت زيارت عاشورا در مسجد برگزار مي شد. امسال با توجه به اينكه ديگر ايام عزاداري وجود نداشت قرار بر چنين برنامه اي نبود ولي با تقاضاي خود مردم و اينكه همه اقوام و خويشان و ديگر مردم روستا يكجا همديگر را مي بينند و عرض ارادت و تبريك مي كنند، مراسم سال تحويل همچون چند سال گذشته در مسجد برگزار شد و بعد از مراسم و ديدن يكجا مردم به ديدن افراد مريض و مسن و اقوام بزرگتر و صد البته براي خوردن آجيل و شيريني شتافتند.
2- افراد مريض روستا عبارت بودند از حاج محمد نجفي، حسين شيرزاد (حسن) و اكبر حسين زاده كه اميدواريم خداوند شفاي عاجل به تمام مريض ها بخصوص اين عزيزان عطا بفرمايد.
3- امسال جاي مرحوم حاج علي عباسي، مرحم كربلايي علي زرنگ و مرحومه مهربان زوجه مرحوم حاج علي فاطمي نژاد خالي بود خدا بيامرزدشان.
4- چند سالي است كه در ايام نوروز جام فوتبال با نام جام بهاران برگزار مي شود كه معمولا مكان برگزاري آن روستاي زين آباد يا اميريه است. امسال اين جام در اميريه برگزار شد و جوانان و نوجوان درزاب نيز در اين جام شركت كردند. روز سوم فروردين بعد از برگشت نزديك رضائيه يكي از جوانان روستا بنام محسن قديمي دچار تصادف شد. اين تصادف منجر به زخمي شدن خود راننده به همراه آقايان: احمد پردل و هاشم خاكپور و سه نفر از ماشين مقابل شد. گر چه تصادف شديد بود ولي الحمدلله بخير گذشت. ضمنا بي احتياطي آقاي قديمي در سبقت گرفتن باعث اين تصادف شد كه اميدوارم جوانان عزيز در رانندگي دقت لازم را بكنند تا خود و ديگران را گرفتار چنين ماجراهايي نكنند.
5- بهار امسال بر خلاف انتظار) با توجه به بارش برف آنچناني در زمستان( بخاطر قطع بارندگي از پنجم بهمن ماه تاكنون بهارجالبي نبود . از سرسبزي معمول در كوه و دشت خبري نبود و آب قنات ها افزايش چنداني نداشت. اميدوارم خداوند باران رحمتش را نازل بفرمايد.
6- از نكات ناراحت كننده امسال سرمازدگي عجيبي است كه يخبندان شديد چهل روزه زمستان به دنبال داشت. گر چه درختان زردالو و سيب و بادام و پاره اي ديگر از درختان يخبندان را به سلامت پشت سر گذاشته و مملو از شكوفه بودند ولي درختان انجير و انار كه از محصولات اصلي منطقه است دماي سي درجه زير صفر را تحمل نكرده و نزديك به 99 درصد درختان دچار سرمازدگي شده اند. كشاورزان با ناراحتي فراوان اره به دست به جان درختان انار افتاده و آنها را كف بر مي كنند و چشم اميد به پاجوش آنها دوخته اند كه شايد جان سالم به در كنند و حدودا سه يا چهار سال ديگر دوباره نظاره گر ميوه زيباي انار بر درختان خود باشند.