مراحل ساخت حسینیه درزاب

 

فعلا این تصویر را داشته باشید، توضيحات و ديگر تصاوير انشاء الله بعدا. محض اطلاع سيد هاشم عزيز

قلعه درزاب

تقريبا در اكثر روستاها بناهائي وجود دارد كه نشان مي‌دهد تا حدود هفتاد سال پيش مردم به جاي زندگي كردن در خانه‌ها و منازل مستقل درآن بناء كه نام آن قلعه مي‌باشد زندگي‌مي كرده‌اند. مي‌توان از اصلي ترين دليل زندگي در چنين مكا‌نهايي به امنيت آن اشاره نمود. نبود امكانات، دسترسي نداشتن به نيروهاي امنيتي، وجود راهزنان و سارقاني كه به صورت گروهي به قتل و غارت مي‌پرداخته‌اند و ديگر مسائل باعث مي‌شده تا مردم به فكر ساختن مكاني واحد و مستحكم بيفتند تا با كمك همديگر از گزند بلايا در امان بمانند. از جمله آنها مي‌توان به قلعه روستاي درزاب اشاره نمود. اطلاع دقيقي از تاريخ ساخت آن وجود ندارد گر چه بعضي طبق ادله ظاهري و مقايسه با ديگر بناها آن را منتسب به دوره صفويه مي‌دانند. قلعه درزاب داراي چهار برج بزرگ است كه بر روي تپه‌اي كه مشرف به اطراف خود بوده ساخته شده است. طبق نقل بزرگترها اين بناء داراي سه طبقه بوده كه در حال حاضر فقط دو طبقه از آن باقي مانده و يك طبقه بر اثر گذشت زمان و بارندگي از بيرون و درون از بين رفته است. درب ورودي قلعه رو به شرق است و داراي دربي چوبي و بسيار مستحكم بوده كه تا چند سال پيش همچنان سر جاي خود بود ولي الآن خبري از آن نيست. بعد از ورود به قلعه وارد راهرو و سپس وارد محوطه قلعه مي‌شوي كه دور تا دور آن اتاق مي‌باشد. تا حدود ده سال پيش در گوشه سمت راست سمت غرب قلعه پلكاني وجود داشت كه ورودي به طبقات بالا بود. دور تا دور طبقه دوم خانه‌هايي وجود داشت كه سردر آنها به وسيله ني و بر روي آن گل و گچ به صورت هلالي شكل و زيبا در آمده بود و در جلو اتاق‌ها راهرو كوچكي براي عبور و مرور وجود داشت. متاسفانه در طي ده سال گذشته طبقه دوم و پلكان آن نيز از داخل تقريبا تخريب شده است. طبق گفته قديمي ترها براي اينكه مردم داخل قلعه بخصوص خانمها از گزند سارقين و ديگر خطرات در امان باشند آب قنات از داخل قلعه عبور مي‌كرده تا براي برداشتن آب و شست و شو نيازي به بيرون رفتن نباشد (حدودا پانزده سال پيش كه براي دستشوئي هاي مسجد كه پايين تر از قلعه وجود دارد چاه حفر مي‌كردند به تونلي برخوردند كه به سمت قلعه در امتداد بود كه احتمال مي‌رود اين تونل يا محل خروجي آب قلعه و يا مسيري براي خروج اضطراري درمواقع خاص بوده است). باز طبق گفته پيران روستا به نقل از قديمي‌ترها و...در موقع ساخت قلعه دقت فراواني به خرج داده شده تا از استحكام كافي برخوردار باشد مثل اينكه گل آن چند روز لگد مال مي‌شده تا خوب چسبندگي داشته باشد سپس به كار برده مي‌شده يا اينكه اندازه قطر برجها به قدري است كه توسط غلطكي ويژه كه به الاغ بسته بوده غلطك زده مي شده و...

امروزه وجود چنين بناهايي نشان از قدرت ، صلابت، غيرت و بزرگي نياكان ما دارد و وظيفه ماست كه در حفظ و نگهداري آنها كوشا باشيم تا از گزند حوادث طبيعي و غير طبيعي در امان باشد. چند سالي است ميراث فرهنگي اين قلعه را در زمره ميراث گرانبهاي گذشتگان قرار داده است ولي متاسفانه براي مرمت و جلوگيري از تخريب بيشتر آن هيچ اقدامي نكرده است. اميدوارم با اقدام به موقع ميراث فرهنگي و كمك اهالي شاهد مرمت و جلوگيري از تخريب آن باشيم.

آب انبار

 

به جرأت مي توان گفت كه مردم قديم در امور خير و وقف  بسيار دست و دل بازتر نسبت به مردم امروزي بوده اند (با توجه به اينكه وضعيت معيشتي آنها حتي نسبت به احتياجات اوليه مثل تهيه نان بسيار وخيم بوده است). اين مطلب را مي توان از وقف ها و خيرات آنها به راحتي فهميد، به عنوان مثال وقف چهار شبانه روز ازآب قنات روستاي درزاب، كاشتن درخت ميوه مثل توت براي استفاده عموم حتي در سر چشمه هاي دور از روستا مثل چشمه سرگدار، ساختن مساجد محلي و.....يكي از مواردي كه در سابق از اهميت خاصي برخوردار بوده ساختن آب انبار در مسير جاده ها و بيابان ها براي تهيه آب رهگذران بوده است. معمولا اين آب انبار ها در زمستان آب باران را در خود ذخيره مي نموده و در بقيه سال مورد استفاده قرار مي گرفته است.در مسير روستاي درزاب به بجستان دو آب انبار وجود دارد كه يكي در كنار درخت بنه با فاصله هزار متر از روستا توسط مرحوم كربلايي محمد دلير يا محمد خوردي (عموي بنده) در حود  45 سال پيش ساخته شده و ديگري كه تصوير آن را مي بينيد با فاصله اي نزديك به 700 متر از اين آب انبار به سمت بجستان قرار دارد كه مردم روستا به آن حوض ته مي گويند و با توجه به اينكه واقف و سازنده آن مشخص نيست معلوم مي شود كه قدمت آن خيلي بيشتر از حوض بالا مي باشد. آب انبار بالايي چون عمق آن در زمين بيشتر است علاوه بر ذخيره آب دماي آب را نيز خنك نگه مي داشته و براي برداشتن آب از آن حدود 12 پله بايد پايين رفت ولي آب انبار پايين بيش از 3 پله ندارد و فقط آب را ذخيره مي كند. كف آنها از گل آهك و سيمان ساخته شده و بدنه و سقف آنها از گل و سنگ و خشت ساخته شده است. در حال حاضر بخاطر رعايت مسائل بهداشتي كمتر كسي از آب آنها براي خوردن استفاده مي نمايد ولي وجود آنها هم سايبان است و هم نمادي از سخاوت و همنوع دوستي مردم قديم. در سال 1382 با توجه به اينكه سقف و بدنه آب انبار پايين در حال تخريب بود به اتفاق عده اي از جوانان خوب روستا چند ساعتي را اختصاص داديم به تعمير و مرمت اين آب انبار تا همچنان در دل دشت بعنوان نمادي از نيكي و خوبي گذشتگان براي آيندگان باقي بماند.

درخت بنه

 

 

با تشكر از دوستاني كه در رابطه با اين درخت اظهار نظر كرده اند بخصوص دوست عزيزم آقاي روح اللهي.

در اينكه قدمت اين درخت به چه زماني مي رسد واز عمر آن چقدر گذشته اطلاع دقيقي در دست نيست ولي آنچه مسلم بنظر مي رسد اينستكه قبل از ساكن نشين شدن درزاب اين درخت وجود داشته. معمولا درخت بنه در كوه ها رشد و نمو مي كند ولي اين درخت در دشت و بيابان آن هم به صورت تك درخت وجود دارد و همين مسئله يكي از امتيازات اين درخت است. همانطور كه آقاي روح اللهي نوشته اند احترام به درخت كه گاهي تا مرحله پرستش پيش مي رفته در تمام جهان و بخصوص ايران از دير باز رايج بوده است. اين درخت نيز در بين اهالي درزاب( مثل بسياري از مردم در ديگر مناطق كه در هر منطقه جنسي مادي داراي احترام بوده) از احترام و عظمت خاصي برخوردار بوده  تا جايي كه با بستن پارچه از آن تقاضاي برآورده شدن حاجت مي نموده و حتي بعضي از مراسم ويژه بخصوص عزاداري براي ائمه (ع) را در كنار اين درخت برگزار مي نموده و بعنوان نعمت بزرگي از نعمات خداوند احترام خاصي براي آن قائل بوده اند و از قطع كردن و بريدن آن بسيار اجتناب داشته اند. بعد از انقلاب تمام اين اعتقادات و مراسم منسوخ شد و ازبين رفت ولي به عنوان نعمتي زيبا از نعمات خداوند كه صد ها سال استوار مانده  همچنان از احترام خاصي برخورداراست. ديگر كسي براي گرفتن حاجت و برپايي مراسم پاي اين درخت نمي رود ولي سايبان زيبايي است در دل دشت براي چوپانان و رهگذران و كساني كه علاقه خاصي به درست كردن چايي در بيابان و خوردن آن زير اين درخت دارند و بخصوص استراحت گاه با صفايي براي بجستانی هایی كه جاده درزاب را محل آموزش رانندگي قرار داده اند و...

مسجد درزاب

   

 

 

   مسجد حسینی روستای درزاب

 

 

 

 با تشکر از آقا مرتضی پردل