یادواره

خواستم درباره برپايي يادواره شهدا مطالبي را به عرضتان برسانم ولي به دو علت اين كار محقق نشد

1- با تاخير چند روزه از شهرستان آمدم و آنجا هم فرصت نشد

 ۲-هر آنچه لازم بود بنويسم را آقا مرتضي در وبلاگشان كامل و تام نوشته اند لذا نيازي به تكرار نديدم (http://darzab.parsiblog.com/)

فقط در يك جمله مي‌توان گفت خيلي خيلي خيلي عالی برگزار شد. واقعا بعد از سالها مردم درزاب نشان دادند که همان نسل زمان جنگند گر چه چهره ها و افراد تقریبا عوض شده اند. واقعا دست تمام کسانیکه تلاش و کوشش کردند تا یادواره بخوبی برگزار شود بوسیدن دارد.

تقديم به كبوتران خونين بال

نوري فضاي خاكي روستا گرفته است                              جشن و سرور عالم بالا گرفته است

در بزم لاله هاي بخون خفته زمين                                خيل ملائك است كه ماوي گرفته است

درزاب ما به ياد جوانان غرق خون                                      بار دگر محرم گلها گرفته است

پرچم به اهتزاز و نداي حسين حسين                                  از بين خلق تا به ثريا گرفته است

گلها دوباره سرزده از خاك و هر طرف                             بوي بهار دامن صحرا گرفته است

بوي شهيد و عشق سفر سوي جبهه ام                       در سر هزار شورش و غوغا گرفته است

دوران پر كشيدن آلاله هاي سرخ                                   در ذهنها خاطره اش جا گرفته است

مزد رشادتش نجفي از خدا چو خواست                            شهد شهادت از يد مولي گرفته است

مادر چو ديد جسم جوانش بخون خضاب                         ياد از جوان حضرت ليلي گرفته است

زيبا روي و حسن كه مدال غلاميش                                در جبهه ها ززاده زهرا گرفته است  

 زينب اگر نشد كه ببيني روي پدر                                 امشب ميان همسفران جا گرفته است

با اشتياق احمد پردل زارضيان                                    جشن سفر به عرش معلي گرفته است

گهواره ای به پیش و در آن طفل شیر خوار                     معراج باب خود به تماشا گرفته است

سوي جنان حسين فرهمند از زمين                                  پرواز چون كبوتر زيبا گرفته است

بودش عصاي دست پدر مرحبا به او                                 دست پدر به عالم عقبي گرفته است

از جان خود اگر بگذشستست بيگمي                                سررشته از شهيد نينوا گرفته است

رفتند عرشيان و بماندند فرشيان                             از گريه، اشك خون شد و دلها گرفته است

بينم به حشر مي‌شود آيا كه نام من                                  در همجواري شهدا جا گرفته است ؟

پير خمين قول شفاعت براي ما                                         از قدسيان عالم اعلي گرفته است

ثابت قدم به راه شهيدان عشق باش                                  كاين قول را زاده زهرا گرفته است

 

شهيد محمد حسين فرهمند

در سال 1332در روستاي درزاب پاي به عرصه وجود گذاشت. تنها پسر خانواده و عصاي دست پدر و مادربود. براي امرار معاش به تهران رفت و مثل ديگر همسن و سالان خويش در نانوايي مشغول به كار شد. شوخ طبعي و خون گرمي از صفات بارز اين مرد خدا بود و در هر كجا مشغول به كار مي‌شد كسي احساس خستگي از كار نمي‌كرد . اوائل انقلاب با خريدن تراكتور مشغول به كار كشاورزي شد و در سال 1362 زن و فرزند را به خداي متعال سپرد و چونان ديگر جوانان رشيد اين مرز و بوم راهي جبهه شد. دراسفند 1362 ((عمليات خيبر)) شيميايي و راهي بيمارستان شد. شدت شيميايي به حدي بود كه كالبد او را ياراي تحمل روح نبود و در تاريخ 62/12/12 روحش به ملكوت اعلا پيوست. سه روز بعد جسم مطهرش بر روي دستان مشتاقان و شيفتگانش تشييع و در مزار شهداي روستاي درزاب بخاك سپرده شد. از او يك پسر و سه دختر بجاي مانده است. روحش شاد

چندي پيش پيامي در رابطه با اين شهيد برايم ارسال شده كه مضمون آن بدين صورت است:

سلام خسته نباشید.من وبلاگ شمارو نمیشناختم از طریق یه خواب باهاتون آشنا شدم.راستش دیشب تو خواب صدای یه کسی رو شنیدم که گفت(شهید محمد حسین فرهمند) و بعد بیدار شدم...همین!همینو سرچ کردم که تنها چیزی که دستگیرم شد یه عکس تو وبلاگ شما بود.حالا میخواستم ازتون خواهش کنم اگر مطلبی درمورد ایشون دارید که باعث بشه بیشتر بشناسمشون دریغ نکنید. ممنون 11 بهمن 89

 

یاد باد آن روزگاران یاد باد

 

گلبرگ سرخ لاله‌ها ** تو كوچه‌هاي شهر ما ** بوي شهادت مي‌دهد

تصوير مربوط است به ارديبهشت 1362 روزي كه پيكر پاك شهيد حسن غلامي بر روي دوش مردم شهيد پرور تشييع و در كنار اولين شهيد روستا (شهيد نجفي) بخاك سپرده شد.

از وصيتنامه او: ((مرگ پلي است بين اين دنيا و آن دنيا. مدتهاست كه شهادت را انتخاب كرده‌ام))

روحش شاد

با تشكر از آقا مرتضي

یادگاران دوران دفاع مقدس

عكس در زمستان 1362 گرفته شده است

نفرات ايستاده از راست به چپ:

شهيد احمد پردل، حاج حسین پردل، علي شيرزاد، رمضان نازنين، اكبر هوشيار، حاج حسين قيصري و حسن پردل

نفران نشسته از راست به چپ:

 حسين غلامي، حسين اميد فر، حاج علي عبادتي، غلامرضا خاكپور، شهيد محمد حسين فرهمند، ابراهيم شيرزاد (پشت سري)، ابوالقاسم اكبري و محمد مهربان

برگرفته از وبلاگ: http://darzab.parsiblog.com

با تشكر از آقا مرتضي پردل

شهداء درزاب

سوم خرداد یاد آور رشادتها و فداکاریهای جوانان و نوجوانانی است که برای سربلندی ایران جان خویش را در طبق اخلاص گذاشته و پشت پا به دنیا زدند و نام خود را در تاریخ ثبت نمودند. امروزه در جای جای ایران و در هر قبرستان مزارهایی وجود دارد که با نصب پرچم پر افتخار ایران در کنار آنها نشان از وجود غیرت و عزت و شهامت مردانی دارد که در اوج جوانی ره صد ساله را پیمودند و همجوار مولا و سرور شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) و شهدای کربلا شدند. روستای درزاب نیز در دوران دفاع مقدس بیش از بیست جانباز،یک اسیر و چهار شهید تقدیم انقلاب نمود.

شهداء روستا:

۱- شهید رمضان نجفی ۱۹ ساله-۱۳۶۱

۲- شهید حسن غلامی ۲۲ ساله - اردیبهشت ۱۳۶۲

۳- شهید احمد پردل ۳۱ ساله - اسفند ۱۳۶۲

۴- شهید محمد حسین فرهمند ۳۱ ساله- اسفند ۱۳۶۲

یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.