در سال 1332در روستاي درزاب پاي به عرصه وجود گذاشت. تنها پسر خانواده و عصاي دست پدر و مادربود. براي امرار معاش به تهران رفت و مثل ديگر همسن و سالان خويش در نانوايي مشغول به كار شد. شوخ طبعي و خون گرمي از صفات بارز اين مرد خدا بود و در هر كجا مشغول به كار مي‌شد كسي احساس خستگي از كار نمي‌كرد . اوائل انقلاب با خريدن تراكتور مشغول به كار كشاورزي شد و در سال 1362 زن و فرزند را به خداي متعال سپرد و چونان ديگر جوانان رشيد اين مرز و بوم راهي جبهه شد. دراسفند 1362 ((عمليات خيبر)) شيميايي و راهي بيمارستان شد. شدت شيميايي به حدي بود كه كالبد او را ياراي تحمل روح نبود و در تاريخ 62/12/12 روحش به ملكوت اعلا پيوست. سه روز بعد جسم مطهرش بر روي دستان مشتاقان و شيفتگانش تشييع و در مزار شهداي روستاي درزاب بخاك سپرده شد. از او يك پسر و سه دختر بجاي مانده است. روحش شاد

چندي پيش پيامي در رابطه با اين شهيد برايم ارسال شده كه مضمون آن بدين صورت است:

سلام خسته نباشید.من وبلاگ شمارو نمیشناختم از طریق یه خواب باهاتون آشنا شدم.راستش دیشب تو خواب صدای یه کسی رو شنیدم که گفت(شهید محمد حسین فرهمند) و بعد بیدار شدم...همین!همینو سرچ کردم که تنها چیزی که دستگیرم شد یه عکس تو وبلاگ شما بود.حالا میخواستم ازتون خواهش کنم اگر مطلبی درمورد ایشون دارید که باعث بشه بیشتر بشناسمشون دریغ نکنید. ممنون 11 بهمن 89