تلگرام و تلگرام و تلگرام

 معمولا با پیشرفت تکنولوژی و آمدن امکانات جدید، امکانات قبلی کم کم به فراموشی سپرده شده و مهجور می مانند و این یک امر طبیعی است. زمانی نه چندان دور داستن یک وبلاگ و ارائه مطالب آن هم به روز دارای هیجان و شوق و ذوق وصف ناشدنی بود. هر صبح که به صفحه وبلاگ وارد می شدی با نظرهای متفاوتی مواجه می شدی که نشان از مراجعه زیاد کاربران بود و همانطور که ضرب المثل است که = مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد= این قضیه باعث می شد تا مدیر وبلاگ تا جایی که بتواند به فکر تهیه اخبار و اطلاعات جدید باشد تا بتواند سری در بین سران بالا بگیرد و بازدید کننده را از دست ندهد که به ناگه طوفانی برآمد و همه چیز را با خود برد. تلگرام طوفانی بود که بهتر است از آن تعبیر به سونامی شود چون قابلیت های بسیار زیادی دارد که به راحتی کاربر را به سمت خود می کشد. تشکیل گروهای مختلف اعم از خانوادگی،  کاری ، منطقه ای و... عضو شدن آسان، دریافت و ارسال مطالب به راحتی، تماس آنلاین ، گذاشتن و خواندن مطالب بسیار متنوع وو....همه از مزایای این تکنولوژی جدید است که باعث شد درب وبلاگها تخته شود و مدیران وبلاگ را به انزوا بکشاند تا جایی که اگر سری به وبلاگها بزنید از ماههاست که دیگر به روز نمیشود و گهگاهی هم که مطلبی نوشته می شود از مراجعه کننده خبری نیست تا دل خوش باشی و راه خود را ادامه دهی. البته حقیر بعد از مدتها تصمیم گرفته ام گاه گداری مطلبی را برای دل خود بنویسم به این امید که شاید خسته ای از تلگرام را پای مطالب خود بنشانم.

نکته: در پایان لازم است یادآور شوم که متاسفانه فرهنگ استفاده از شبکه های مجازی بخصوص تلگرام بسیار پایین است (به عنوان مثال وارد شدن با نام و تصاویر دیگران، توهین و ناسزا گفتن آن هم در گروههایی که عمومی و محل بازدید و تبادل نظر عموم است، گذاشتن تصاویر مستهجن و .....).